Σχέσεις

«Συνειδητοποιώντας  κάθε  μέρα  όλο  και  πιο  πολύ  τον  παθητικό  ρόλο  που  έχει  και  παίρνει  ο  καθένας  από  ‘μας  στα  επί  καθημερινής  βάσεως    προβλήματα  και  στα  βολέματα  της  εποχής  ,  ψάχνω  λόγους  και  αιτίες  για  να  μπορώ  να  ελπίζω.  Να  ελπίζω  στη  ζωή,  στα  πιστεύω,  στις  αρχές,  στην  ουσία.  Ιδανικά  που  έχουν  ξεφτιλιστεί  από  την  αποδοχή  και  την  ανοχή  των  πάντων,  το  χρήμα,  τη  δίψα  για  προβολή,  την  σερβιρισμένη  κοινωνία.»   

Κλέβω,  λοιπόν,  τον  πρόλογο  από  το  προηγούμενο  μας    άρθρο  ‘’Κοινωνία  –  Φοιτητές  ,  Όμορφο  να  εθελοτυφλούμε’’,  αγαπητοί  εκστασιασμένοι    γιατί    δυστυχώς,  πιάνω  τον  εαυτό  μου  να  παγιδεύεται  στον  σάπιο  όρο  ΄΄  κοινωνία’’  . 

Σχέσεις  ανθρώπων:    Ποια,  άραγε,  η  σημασία  αυτής  της  λέξης;  Πώς  δημιουργήθηκε,  σε  ποιές  μορφές  και  πώς  έχει  καταντήσει  σήμερα;

Πρώτα  απ’  όλα  ο  όρος  σχέση  είναι  απαραίτητος  στη  ζωή  του  ανθρώπου.  Ο  άνθρωπος  γεννήθηκε  για  να  παίρνει,  να  δίνει,  να  ανακαλύπτει  και  να  δημιουργεί  καινούργια  πράγματα.  Με  αυτή  λοιπόν  τη  λογική,  η  ‘’σχέση’’  με  το  γύρο  του  περιβάλλον  είναι  ο  κύριος  λόγος  για  όλες  αυτές  τις  ενέργειες  που  είναι  δημιουργημένος  να  κάνει.  Είναι,  δηλαδή,  σαν  η  βενζίνη  για  να  πάρει  μπροστά  ένα  αυτοκίνητο,  ή  το  νερό  για  να  μεγαλώσει  και  να  αναπτυχθεί  ένα  λουλούδι.  Στο  κάτω  κάτω,  τι  αξία  θα  είχε  αν  ο  άνθρωπος  δημιουργούσε  και  τα  κράταγε  για  τον  εαυτό  του;  Βέβαια  σήμερα  καταντήσαμε  να  θέλουμε  να  δημιουργούμε  για  να  φαινόμαστε  αλλά  αυτό  είναι  ένα  άλλο  θέμα  που  δε  θέλουμε  να  μας  απασχολήσει  για  την  ώρα.  Άνθρωπος  που  δεν  θέλει  να  έχει  ‘’σχέση  με  τους  γύρο  συνανθρώπους  του  είναι  νωθρός,  μισός  και  αχρείαστος.  Ακόμα  κι  αυτός  όμως,  στις  πλύστες  περιπτώσεις  έχει  ανάγκη  έστω  και  ένα  ζώο,  για  να  νιώσει  ότι  δίνει  σε  κάποιον.

Σχέσεις  μεταξύ  γονιών  και  παιδιών,  σχέσεις  μεταξύ    κοινωνίας  και  ανθρώπων  (είτε  αυτοί  φοράνε  κοστούμια,  είτε  αυτοί  είναι  μέσα  στη  φυλακή)  ,  ερωτικές  σχέσεις  μεταξύ  δύο  ανθρώπων,  σχέση  μεταξύ  πολιτείας  και  πολιτικών,  σχέσεις  μεταξύ    δύο  φίλων,  σχέσεις    που  χωρίζονται  σε  αμέτρητες  κατηγορίες  χωρίς  ακριβή  αριθμό.

Αυτό  που  θα  μας  απασχολήσει  σήμερα  όμως  είναι  οι    πιο  ‘’δημοφιλείς’’  κατηγορία  από  όλες  αυτές  η  ερωτική.  Κάποτε  τα  πράγματα  στη  δική  μας  χώρα  ήταν  ‘’απάνθρωπα  ,  τραγικά  αλλά  και  γελοία.  Προξενέματα,  χωρίς  την  συγκατάθεση  κανενός  από  τους  δύο,  πολιτικά  συρματοπλέγματα    και  γονείς  βουτηγμένοι  στο  κόμπλεξ  αλλά  και  ακραίες  συμπεριφορές  που  δεν  άφηναν  περιθώρια  κυρίως  στη  γυναίκα  να  αναπτύξει  μια  προσωπικότητα  και  να  έχει  ένα  ισάξιο  σημαντικό  ρόλο  ‘’μέσα’’  και  ΄΄έξω΄΄  από  τη  σχέση  (που  εκείνα  τα  χρόνια  εννοείται  πως  ήταν  συζυγική)  .  Τα  χρόνια  πέρασαν  ο  κόσμος  ανατήχθηκε,  ο  όρος  ‘’σχέση’’  ξεκίνησε  να  μπαίνει  καλά  στο  μυαλό  του  κόσμου  και  έτσι  οι  νέοι  ξεκινούν  να  πειραματίζονται  αποκτώντας  εμπειρίες.  Οι  γυναίκες  άρχισαν  να  έχουν  πρωταγωνιστικό  ρόλο  στην  κοινωνία  συνεπώς  και  στις  ερωτικές  σχέσεις.  Σπουδάζουν,  μορφώνονται  και  έτσι  είναι  πιο  ολοκληρωμένες  για  να  προσφέρουν.  Έτσι  όρος  σχέση  απέκτησε  βαρετή  αλλά  και  ουσιαστική  σημασία.  Υγιής  σχέση  πάει  να  πει  χορτασμένος  από  όσα  είχες  ανάγκη  να  ζήσεις,  έτσι  ώστε  να  αφοσιωθείς  στο  έτερον  σου  ήμισυ,  να  στερηθείς  στιγμιαίες  τρέλες  για  να  μπορείς  να  είσαι  πρότυπο  προς  τα  παιδιά  σου,  που  αυτός  θα  θέλεις  να  είναι  και  ο  στόχος  σου.

Με  μεγάλη  απογοήτευση  όμως  διαπιστώνω  ότι  στις  μέρες  μας  φτάσαμε  στο  άλλο  άκρο.  Η  λέξη  πλέον  έχασε  το  νόημα  της  .  Νεαρές  ‘’σπουδαστίνες’’  να  αναρωτιούνται  ποιος  αριθμός  αντιστοιχεί  στο  Α’  παλληκάρι  μέσα  από  τους  δεκαπέντε,  τι  δεν  έχουν  κάνει  για  να  το  κάνουν  με  τον  δέκατο  έκτο  χωρίς  να  αντιλαμβάνονται  τις  συνέπειες  που  έχει  η  ‘’χαλαρή’’  αυτή  συμπεριφορά.  Λεβέντες  χωσμένοι  στα  κόμματα  με  κοινωνικό  ‘’καθαρό’’  πρόσωπο,  γεμάτοι  καλοσύνη,  να  ‘’παίζουν’’  με  ψυχές  κοριτσιών,  να  μην  αρκούνται  στις  βολές  ούτε  και  στα  δίποντα,  αλλά  να  στοχεύουν  στα  τρίποντα.  Ξέρετε,  καταντήσαμε  να  θεωρούμε  μαγκιά  και  λεβεντιά  το  να  πουλάς  όλη  σου  την  αξιοπρέπεια,  τις  (όπως  αποδεικνύεται  ανύπαρκτες)    αρχές  σου  και  το  χειρότερο  να  νιώθεις  και    εντάξει  με  τον  εαυτό  σου..  Μέσα  από  όλα  αυτά  τι  ουσιαστικά  σημαίνει  σχέση;  Να  κρύβεσαι  πίσω  από  την  ίδια  τη  λέξη  για  να  μπορείς  να  ολοκληρώνεις  χωρίς  τύψεις;  Να  νιώθεις  ‘’in΄΄  με  το  να  βολεύεσαι  στις  αγνές  αγκαλιές  και  να  σε  χαίρονται  δια  τρία,  λέγοντας  και  πουλώντας  ψέματα;  Ο  Θεός  αγαπά  τον  κλέφτη…  Έλα  όμως  που  αγαπά  και  το  νοικοκύρη..  Έχει  άραγε  το  ψέμα  τόση  αξία  όση  του  δώσαμε;  Λάκης  Λαζόπουλος  :  ‘’Η  αλήθεια  υπάρχει,  το  ψέμα  πρέπει  να  εφευρεθεί’’

Kοινωνία – φοιτητές, όμορφο να εθελοτυφλούμε

Συνειδητοποιώντας κάθε μέρα όλο και πιο πολύ τον παθητικό ρόλο που έχει και  παίρνει ο καθ’ ένας από μας, στα επί καθημερινής βάσεως  προβλήματα και στα βολέματα της εποχής , ψάχνω λόγους και αιτίες για να μπορώ να ελπίζω.. Να ελπίζω στη  ζωή, στα πιστεύω, στις αρχές, στην ουσία. Ιδανικά που έχουν ξεφτιλιστεί από την αποδοχή και την ανοχή των πάντων, το χρήμα, τη δίψα για προβολή, την σερβιρισμένη κοινωνία. Κάποτε έλεγαν ‘’η ελπίδα μας είναι οι φοιτητές, η νέα γενιά κανείς όμως δε φαντάστηκε ποτέ ότι η νέα γενιά θα καταντούσε τόσο σάπια ..

 

Μπαίνοντας στην ουσία. Είναι κοινά αποδεκτό ότι ένα 60% των Κύπριων μαθητών, τελειώνοντας το σχολείο φεύγει για σπουδές, είτε αυτές είναι στην Κύπρο είτε αυτές είναι στο εξωτερικό. Συγκεκριμενοποιώντας τα πράγματα. Οι νέοι της εποχής μας ξεκινούν τις σπουδές τους μετα τα 20 τους χρόνια επηδή μεσολαυεί ο στρατός (που ακόμα κι αυτός, αγνοώντας την κατάσταση της Κύπρου, έγινε προερετικός, επομένος ποιός ο λόγος να υπηρετήσεις.. καινούργια μόδα) Η εγγατάσταση τους στο πανεπιστημιακό χόρο είναι γεγονός, οι σπουδές όμως πάντα σε δεύτερη μοίρα. Κύριο ρόλο στη ζωή τους πλέον έχει το χόρτο(διότι είναι μαγκιά και λεβεντιά να αποχαυνώνεσαι στο καναπέ και να το παίζεις χαλαρός ), η πιλόττα, οι καυγάδες στα Greek nights ή στα μπουσούκια (αυτό εξαρτάτε απο την χώρα που βρήσκοντε), καθώς και οι έντονες πολιτικές συζητήσεις που στην ουσία είναι εντελός άκυρες επειδή όλοι έχουν παρωπίδες -  γαντζωμένοι στα κόμματα, και νομίζουν πως είναι και συνηδητοπιοιμένοι. Το  σνομπάρισμα στις καινούργιες καταστάσεις που βλέπουν είναι γεγονός και οι περίφημες κυπριακές ΄΄κλήκκες΄΄ δίνουν και παίρνουν, χωρίς κανένα παράθυρο ανοικτό για παρέα με ξένους(δεν τους αδικώ σε αυτό διότι εμείς σαν Κύπριοι ήμαστε πολύ περήφανος λαός και τα ξέρουμε όλα)

Με μεγάλη απογοήτευση όμως διαπιστώνω πως σε χειρότερη κατάσταση βρίσκονται  οι νέες της εποχής μας. Αποφοιτούν με ένα αξιοπρεπέστατο βαθμό από το σχολείο, οι πλήστες με ένα πολύ καλό όνομα και μπαίνουν στη καινούργια φάση της ζωής τους που είναι οι σπουδές.  Η εγγατάσταση τους στο πανεπιστημιακό χόρο είναι γεγονός και οι σπουδές για τις 4 πρώτες βδομάδες είναι σε πρώτη μοίρα. Σε περίπτωση που δεν έχουν γευτεί τη σεξουαλική επαφή είναι σχεδόν σίγουρο ότι μετα απο τα πρώτα Greek nights ή τα μπουζούκια (αυτό εξαρτάτε από την χώρα που βρήσκοντε), θα βρούν κάποιον που τις ελκίει να πάνε μαζί τους. Τόσο απλά, τόσο εύκολα. Βεβαια αυτό δεν λέει κάτι γιατί, βρησκόμαστε σε μια απελευθερωμένη κοινωνία και όλα είναι φυσιολογικά και κανένας δε προκηται να πει οτιδίποτε, άρα η φράση σιγά, έκανα λάθος ΄΄ πρωτοστατεί στο μυαλό τους . Σε περίπτωση τώρα που έχουν και στο παρελθον γευτεί τη σεξουαλική επαφή και είναι και σε σχέση, είναι σχεδον σίγουρο ότι θα χωρίσουν στον πρώτο μηνα απόστασης και θα βρουν ένα τυχαίο που απλά θα τις ελκίει και θα πάνε μαζί του. Τόσο εύκολες, τόσο ανέραστες. Είναι και άλλες φυσικά ακόμα πιο εξεληγμένες που θέλουν να δοκιμάσουν το απογορευμένο.. μαύρο, ιταλικό, γαλλικό και έτσι ενσαρκώνουν κατα κάποιο τρόπο και το ρόλο του πρέσβη για τη μικρή μας Κύπρο. Το μεθήσι στα πάρτυ είναι γεγονός και η μπιρύμπα κύριο άγχος  της ζωής τους. Φωτογραφίες, περνάμε τέλεια δες τε μας΄΄, ψώνισμα , τα λεφτά του μπαμπά και της μαμμάς να φεύγουν, και να καμαρώνουν οι κακόμποιροι: ‘’ο γιός μου σπουδάζει μαθηματικός στην Αθήνα, η κόρη μου σπουδάζει νομική στην Αγγλία’’. Το χαλαρό υφάκη βγάζει μάτια και οι τρύπες σε όλο το πρόσωπο αρχοντοποζάρουν. Ιδίετερη εμφαση να δώσουμε στο στηλ που δημιουργούν, και στον αέρα που πλέον τις διακατέχει , αλλα και στο θέατρο που πέζουν, τη σεμνότητα δηλαδή, κάθε φορά που επιστρέφουν Κύπρο. Το κουτσομπολιό είναι εθνικό σπόρ και το ασκούνε έντονα σε αυτή την περίοδο, αγνοώντας τα δικά τους που στις πλήστες  φορές είναι χειρότερα.

Με όλα αυτα προβληματιστείτε ή απλά βρίστε με, το ίδιο μου κάνει. Το μονο που μου απέμηνε να πώ:  ΄΄ο Θεός να μας λυπηθεί . .